Springdale

10 augustus

Een kort ritje terug naar Springdale, zo'n 100 miles. Opvallend hoe snel je de afstanden gewoon gaat vinden, hoewel het er niet korter door wordt. De lucht is blauw met een enkel wolkje. Misschien omdat we weten dat het landschap verderop mooier wordt letten we niet op. Als we het bord "welcome in Kanab" zien weten we dat we dat een afslag gemist is. Van de nood een deugd maken, we kiezen voor een iets zuidelijker gelegen route over Coloradfo City. Dat het een goede keuze was bleek later.

 De lucht wordt donker en donkerder. Uit een ooghoek zie ik een bliksemschicht. De regen klettert op het dak van de auto. Harder dan 40 miles rijden is niet verantwoord. Gelukkig is de bui van korte duur. Hoewel de bliksemschichten kondigen anders aan. Hoe dichter we bij Springdale komen, des te harder regent en onweert het. Op de mobiele telefoons ontvangen we alle vier een overstromings-alert. En inderdaad, de rode waterstromen kruizen onze weg. Stapvoets rijdend komen we er door.

Als we bij hotel aan komen is het net even droog. De receptioniste vraagt of de weg niet gestremd was. Dan blijkt ons geluk, de route die we hadden moeten nemen is gestremd vanwege een rotsblok op de weg.

Bij de deur van onze deur voor onze kamer liggen hagelstenen zo groot als knikkers. De greppel voor de kamer is een wild kolkende rivier die buiten zijn oevers dreigt te treden.

Tegen bedtijd is de greppel weer droog en schitteren de sterren.